افزایش صادرات با تقویت برندینگ محصولات کشاورزی

مشاور سازمان ملل گفت: فعالیت های ما در ایران تکمیل کننده فعالیت های اتحادیه اروپا خواهد بود و برندینگ لیست محصولات کشاورزی تقویت خواهد شد تا پتانسیل صادرات این محصولات افزایش یابد.

افزایش صادرات با تقویت برندینگ محصولات کشاورزی

به گزارش خبرنگاران- ساناز جوادی امروز در نشست آشنایی با مالکیت فکری و توسعه برند در سطح بین المللی با تاکید بر نشان های جغرافیایی و تاثیر آن بر توسعه صادرات در محل اتاق بازرگانی خراسان رضوی، اظهار کرد: از سال 2016 میلادی در سه سال اخیر پروژه های بین المللی زیادی در ایران از سوی سازمان های مختلف در آژانس های تخصصی سازمان ملل متحد، دولت دانمارک، دولت فرانسه، اتحادیه اروپا و دولت سوئیس در زمینه حمایت از نوآوری و حمایت از محصولات ایرانی شروع شده است.

وی با بیان اینکه پروژه جدید یکی از آژانس های تخصصی سازمان ملل به نام ITC در زمینه ارتقای صادرات و افزایش پتانسیل محصولات داخلی کشورها فعالیت می نماید، عنوان نمود: پروژه ITC در ایران از اوایل سال جاری شروع شده و در مورد تدوین استراتژی ملی صادرات کشور بوده که ذیل آن قرار است با حمایت اتحادیه اروپا دو زنجیره ارزش محصولات کشاورزی مورد حمایت قرار گیرد، در مراحل شروعین پروژه هستیم و هنوز محصولات مورد حمایت معین نیست اما اولویت بر زعفران است و احتمالا محصول دوم زیره باشد.

جوادی اضافه نمود: فعالیت های ما در ایران تکمیل نماینده فعالیت های اتحادیه اروپا خواهد بود و برندینگ لیست محصولات کشاورزی تقویت خواهد شد تا پتانسیل صادرات این محصولات افزایش یابد که توسط اتحادیه اروپا در چند ماه آینده شروع می شود.

مشاور سازمان ملل در مورد مالکیت فکری، گفت: جهانی مالکیت فکری بزرگ، جذاب و گسترده است. در چند سال اخیر به این جمع بندی رسیدیم که آگاهی در این حوزه در ایران بسیار بالا نیست و شرکت ها در مورد حمایت از دارایی های فکری خود اطلاعات تخصصی ندارند. در ایران علیرغم پروژه های بین المللی مالکیت فکری از ثبت و اقامه دعوا در دادگاه فراتر نرفته است. بین اجرا و ثبت حقوق، مدیریت حقوق نیز وجود دارد.

مالکیت فکری به اقتصاد دانش بنیان مربوط است

عضو کمیسیون حقوقی اتاق بازرگانی ایران و سوییس ادامه داد: مالکیت فکری کلیه آثار فکری اعم از اختراعات ادبی، هنری، طرح ها، نام و تصاویری که در حوزه تجارت استفاده می شود، بوده و ربط این حقوق به اقتصاد دانش بنیان است. با توجه به اینکه دولت می خواهد از اقتصاد نفتی به غیر نفتی یا دانش بنیان برود، اهمیت این حقوق بیشتر می شود. در حال حاضر سرمایه اصلی شرکت ها دارایی های فکری یا حقوق فکری آن ها است و به این حقوق دارایی های غیر ملموس اطلاق می شود که متضاد دارایی های فیزیکی است.

وی اضافه نمود: مدیریت درست حقوق مالکیت فکری به شرکت ها یاری می نماید که مزیت رقابتی خود را در بازار حفظ نمایند، یعنی با استراتژی های شرکت ها آن ها می توانند تصمیم بگیرند چه حقوقی را باید حمایت نمایند و دارا باشند. آن طرح برای شرکت ها معین می نماید که چه حقوقی را حمایت و بهره برداری نمایند. طبق برآورد ما بخش خصوصی باید شرکتی در مورد استراتژی دارایی های فکری خود داشته باشند. در سطح دانشگاه و مراکز تحقیقاتی استراتژی هایی در زمینه مالکیت فکری تدوین شده یا در دست تدوین است.

جوادی اعلام کرد: بدون حمایت از حقوق فکری هزینه شرکت ها بالا می رود زیرا سال ها هزینه هایی را صرف بازار محصولات خود می نمایند، بدون اینکه محصولات آن ها مورد حمایت قرار گیرد و این هزینه ها هدر می رود. حقوق فکری، حق انحصاری به شرکت ها به عنوان صاحبان حق ارایه می نماید. مدیریت دارایی ها یا حقوق فکری باید جزو لاینفک استراتژی های شرکت ها باشد، با داشتن استراتژی های درست در زمینه مدیریت مالکیت، شرکت ها می توانند از بهره برداری نامشروع رقبا جلوگیری نموده و درآمد بیشتری را تحصیل نمایند.

مشاور سازمان ملل با اشاره به اینکه شرکت ها استراتژی مالکیت ندارند، توضیح داد: مهم ترین دلیل آن عدم آگاهی بوده و دومین مورد بسیار صادق در مورد ایران و کشورهای در حال توسعه، عدم اعتماد به سیستم است. بحث هزینه ها نیز وجود دارد که شرکت ها درآمد مکفی ندارند و نمی توانند این کار را انجام دهند. نداشتن منابع و نیروی انسانی نیز تاثیر دارد.

لایحه جامع مالکیت فکری کمتر از دو هفته پیش در مجلس تصویب شد

عضو کمیسیون حقوقی اتاق بازرگانی ایران و سوییس گفت: لایحه جامع مالکیت فکری در مجلس تصویب شد و امیدواریم به زودی اجرا شود. دلایل متعددی داشت که این کار به طول انجامید. کمتر از دو هفته گذشته تصویب شده که امیدواریم با این کار اتفاقات بهتری در ایران بیفتد زیرا با مطالعه قانون کشورهای توسعه یافته تدوین شده اما اینکه چگونه اجرا و برخورد شود به سیستم اجرایی برمی شود که در حوزه فعالیت ها و وظایف دولت است.

وی اعلام کرد: سیستم مالکیت فکری ایران کند بوده اما در حال پیشرفت است و تفاوت را احساس می کنید. حقوق مالکیت فکری دو دسته حق نشر و مالکیت صنعتی است. خاصیت مالکیت فکری این بوده که حقوق ناشی از این سیستم در هر کشوری سرزمینی است، اگر بخواهید حقوق خود را در خارج مرزها مورد حمایت قرار دهید، باید از سیستم های منطقه ای یا بین المللی بهره ببرید.

جوادی با بیان اینکه علایم تجاری به شرکت ها اجازه می دهند تا کالاها و خدمات خود را در بازارها در مقابل رقبا و مصرف نمایندگان متمایز نمایند، عنوان نمود: این علائم اعتماد مصرف نمایندگان را جلب نموده و مزیت رقابتی خود را در بازار افزایش دهند. علائم تجاری علامت هایی هستند که کالاها و خدمات یک شرکت را از شرکت های دیگر متمایز می نمایند. علایم تجاری فردی، جمعی، تاییدی و گواهینامه برندینگ هستند.

مشاور سازمان ملل اضافه نمود: این نشان 10 سال مورد حمایت قانونی قرار می گیرد و قابلیت تمدید علامت تجاری در ایران را دارد که هر 10 سال یک بار می توانند بهره برداری نموده یا به شرکت های دیگر اعطا نمایند. علامت تجاری شهرت شرکت است.

عضو کمیسیون حقوقی اتاق بازرگانی ایران و سوییس ادامه داد: طرح صنعتی مانند علامت تجاری اشکال و وجه ظاهری کالاها است که برای بسته بندی و شکل ظاهر کالا به کار می رود و ذیل استراتژی برند شرکت ها می گنجد. هر شرکتی برای استراتژی برند خود علامت تجاری، طرح صنعتی و نشان تجاری احتیاج دارد.

وی اضافه نمود: طرح صنعتی شکل ظاهری کالا است. مدت حمایت از طرح صنعتی در ایران 5 سال بوده و برای دو دوره متوالی یعنی 15 سال قابلیت تمدید دارد. طرح صنعتی باید اصیل و جدید باشد و کپی نباشد. طرح صنعتی مانند اختراع بوده و نباید آن را افشا کرد. اگر این طرح قبل ثبت وارد بازار شود، دیگر نمی توان آن را ثبت کرد.

نشان جغرافیایی مقاصد سیاسی دارد

جوادی با اشاره به اینکه نشان های جغرافیایی یکی از انواع بسیار جدید و متناسب با سیستم قانونی و محصولات ایرانی بوده و در جهان متناسب با ساختار کشورهای در حال توسعه است، توضیح داد: این بحث در تمام کشورها که توسعه دهنده سیستم نشان جغرافیایی بودند، جنبه و مقاصد سیاسی دارد که به جا است. نشان جغرافیایی در کنار دانش سنتی که چالش برانگیزترین مقوله های مالکیت فکری بوده، نشان نوآوری جوامع بومی یا محلی و علامت و نشانی مربوط به یک منطقه جغرافیایی خاص است.

مشاور سازمان ملل اعلام کرد: ارتباط بین محصول و منطقه جغرافیایی نشان ویژگی آن محصول است. این بحث در ایران شکل گرفت. نشان جغرافیایی مربوط به یک منطقه جغرافیایی بوده و نوع فراوری، شرایط آب و هوا و خاک ناشی از آن منطقه جغرافیایی است که منابع انسانی، مهارت ها و مواد خام نیز در آن محصول دخیل هستند. خاصیت این نشان ها این است که برخلاف علایم تجاری که 10 سال مورد حمایت قانونی قرار می گیرند، این حقوق نشان جغرافیایی دایمی است.

نشان های جغرافیایی نقش مهمی در برندینگ دارند

عضو کمیسیون حقوقی اتاق بازرگانی ایران و سوییس اعلام کرد: نشان های جغرافیایی ربط بسیار زیادی به دانش های سنتی دارند. این دانش قرن های متمادی از یک نسل به بعدی منتقل شده و قابل واگذاری به کشورهای دیگر است. نشان های جغرافیایی مربوط به کشاورزی و غیر کشاورزی بوده، ارزشمند هستند و به آن ها احتیاج داریم زیرا نقش مهمی در برندینگ و متمایز کردن کالاها از رقبا در بازار داخلی و بین المللی دارند. نشان های جغرافیایی نقش مهمی در متمایز کردن کالاها و محصولات ایرانی در بازارهای داخلی و بین المللی نیز ایجاد می نمایند و در ارتقای پتانسیل صادرات بسیار موثر هستند.

وی اضافه نمود: نشان جغرافیایی حق جمعی است، مجموعه ای از فراورینمایندگان داخلی صاحبان این حق بوده و متولی دولت است. در این زنجیره فراوری تمام افرادی که دخیل هستند می توانند از این نشان استفاده نمایند و شهرت یک محصول با نشان افزایش می یابد زیرا ناشی از یک منطقه جغرافیایی خاص بوده و با این وضعیت می توان محصول را با قیمت بالایی به فروش رساند.

جوادی گفت: نشان های جغرافیایی یاری می نمایند از نقض حقوق در بازارهای بین المللی جلوگیری شود، نقش این نشان ها در توسعه جوامع روستایی، ارتقای معیشت کشاورزان و فراورینمایندگان داخلی، حمایت از فرهنگ و منابع داخلی کشور، شهرت کالا و افزایش گردشگری تاثیر دارد. نقش مهمی نیز در ارایه اطلاعات زیاد به مصرف نماینده ایفا می نمایند. کالاها با این نشان، پتانسیل فروش با قیمت بالا را به دست می آورند. نشان جغرافیایی خاصیت سرزمینی داشته و ربط زیادی به جوامع بومی و محلی کشورها دارد.

مشاور سازمان ملل اضافه نمود: در کشورهای توسعه یافته با حقوق متفاوت سیستم علامت تجاری بسیار توسعه پیدا نموده اما به این نتیجه رسیدند که برای محصولات داخلی خود باید از این سیستم استفاده نمایند. برای ثبت این نشان محدودیت هایی وجود دارد و باید فقط در کشورهایی ثبت کرد که این نشان را داشته باشند. دولت ایران هنوز در هیچ موافقت نامه ای مالکیت فکری به طور اعم و نشان جغرافیایی به طور اخص را نگنجانده است.

عضو کمیسیون حقوقی اتاق بازرگانی ایران و سوییس ادامه داد: اتحادیه اروپا و دولت سوییس حمایت از محصولات کشاورزی خود را در مذاکراتشان می گنجانند. سه سال پیش ایران و سوییس مذاکرات تجاری داشتند، بند مالکیت فکری را نیز قرار دادند، به معنای اینکه تمام حقوق فکری شرکت های سوییسی در بازار ایران مورد حمایت قرار خواهد گرفت، ایران نیز می تواند این بند را در معاهدات کاری و سیاسی خود قرار دهد.

وی اضافه نمود: دلیلی که پروژه های بین المللی به وسیله این دولت ها در ایران شروع شده، همین است. اتحادیه اروپا میخواهد برای حمایت از محصولات خود در بازار ایران، به نشان جغرافیایی یاری کند تا هم پتانسیل محصولات ایرانی بالا رود و هم محصولاتشان با وجهه بهتری وارد بازار ایران شود.

جوادی با بیان اینکه در بعضی کشورها نشان جغرافیایی به رسمیت شناخته نشده و باید به سیستم علامت تجاری قوانین رقابتی یا قوانین حمایت از مصرف نماینده متوسل شد تا از کشوری که سیستم نشان جغرافیایی دارد؛ استفاده کرد، عنوان نمود: دولت فرانسه و ایتالیا نقش مهمی در این نشان داشتند و از اروپا شروع شده است. وضعیت معیشت کشاورزان و فراورینمایندگان و منطقه قبل و بعد از ثبت نشان جغرافیایی متفاوت است.

نشان جغرافیایی موجب افزایش پتانسیل صادرات آن محصول می شود

مشاور سازمان ملل گفت: سیستم نشان جغرافیایی یک وسیله متمایزنماینده آن منطقه جغرافیایی و محصولاتش بوده و موجب افزایش پتانسیل صادرات آن محصولات می شود. این نشان نقش مهمی در افزایش اعتماد و وفاداری مصرف نمایندگان دارد و باعث افزایش پتانسیل فروش آن ها خواهد شد. اگر محصولات ایرانی نشان جغرافیایی داشته باشند، فروش بیشتری خواهند داشت اما اکنون بسیاری از محصولات ایرانی به نام کشورهای دیگر در بازارهای بین المللی به فروش می رسد که می توان به عسل، کشمش و مویز اشاره نمود.

عضو کمیسیون حقوقی اتاق بازرگانی ایران و سوییس اعلام کرد: به این دلیل که نشان جغرافیایی نظام خاصی است، باید ذیل درخواست برای حمایت از محصولی که نشان آن را می خواهیم، سندی که ویژگی های محصول را داشته باشد، تهیه شود. یکی از خلاهای بسیار بزرگ در ایران این است که نشان های جغرافیایی زیادی را به ثبت رساندیم اما سند را ذیل این محصولات نداریم. در ایران نشان جغرافیایی فقط منحصر به ثبت است و اتفاق دیگری نمی افتد. ثبت شروع راه است. در سیستم مالکیت فکری در ایران ثبت را انجام می دهیم و دنبال کارمان می رویم، در حالی که مدیریت نیز وجود دارد.

وی اعلام کرد: در نشان های جغرافیایی پروسه ای وجود دارد اما آگاهی نسبت به این پروسه وجود ندارد. ابتدا باید آگاهی رسانی در مورد این پروسه انجام دهیم. در این مورد دولت نقش مهمی ایفا می نماید. دوم نحوه اجرا است که قانون را داریم اما اینکه چگونه می خواهد اجرا شود نیز مهم است. نشان های جغرافیایی بحث مدیریت کیفیت محصول است و نقش مهمی برای جلوگیری از هدرفت محصولات دارد. ما فراوری انبوه داریم بدون اینکه تقاضایی در بازار وجود داشته باشد. نشان جغرافیایی یاری می نماید فراوری بر اساس تقاضای بازار باشد. حذف توزیع نمایندگان نامربوط و غیر رسمی در ایران نیز یک مشکل است. یکی از شروط پیروزیت نشان جغرافیایی همکاری دولت و بخش خصوصی است.

جوادی با اشاره به اینکه نشان جغرافیایی شامل تمام فعالان زنجیره فراوری مربوط به محصول خاص است، توضیح داد: وقتی نشان جغرافیایی را ثبت و حمایت قانونی می کنید تنها کسانی که نامشان ذیل نشان ثبت شده حق استفاده از آن نام را دارند. ارتباط مستقیم کیفیت و ویژگی های محصول منتسب به یک منطقه جغرافیایی خاص باید وجود داشته باشد. یکی از موارد بسیار مهم بحث کنترل بوده اینکه کیفیت محصول چگونه است. برای موثر بودن نشان جغرافیایی برای فراورینمایندگان باید به آن ها گفته شود که عملکردشان باید چگونه باشد.

مشاور سازمان ملل اعلام کرد: نشان جغرافیایی احتیاج به هماهنگی و همکاری بین دولت و بخش خصوصی و بین فعالان داخلی در سیستم زنجیره ارزش و تعهداتشان دارد و تا زمانی که فراورینمایندگان خود را نسبت به نشان جغرافیایی متعهد ندانند، این نشان پیروز نخواهد بود. باید فعالیتی بین فراورینمایندگان و شرکت ها در منطقه خاص جغرافیایی وجود داشته باشد و برای قیمت گذاری، بازارهای هدف و سازوکارهای قانونی تصمیم بگیرند. قدم آخر نیز تبلیغ است.

منبع: خبرگزاری ایسنا

به "افزایش صادرات با تقویت برندینگ محصولات کشاورزی" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "افزایش صادرات با تقویت برندینگ محصولات کشاورزی"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید